Efenim bizim sektörün en büyük derdi doğru düzgün site barındıracak veya sunucumuza ev sahipliği yapacak bir firma bulamamızdır. Adam gibisine pek az rastlanır. En büyük ve pahalı olanı ile sorun yaşadığınızda “Arkadaş yemeğe gitti gelince arasın sizi…” gibi cümleler ile karşılaşabilirsiniz. Ziyadesi ile takıntılı bir müşteri olarak her duruma burun kıvıran benim gibi insanları memnun etmekte bile zorlanmayan bir firma buldum. Az önce telefonda kendilerine ilettiğim cümleyi şuraya da yazmak istiyorum: “Şaka gibisiniz!” Şaka yapmıyorum çalışanlar şaka gibi. Canlı destek ayrı bir olay. Telefon destek inanılmaz :) Satış ekibi imrenilecek durumda. Memlekette güzel şeylerde oluyor efenim.

Şu eksik, bu yok, burada hata var. Bu olmamış. Şunu anlamadım. Her sorunla kibarca ilgilendiler :) Sitelerinde ufak tefek kusurlar olsa da sistemleri umulmadık derecede tıkır tıkır işlemekte. Fakat halen sistemin tamamını dilimize çevirememişler :) Umarım tez zamanda her mesaj kendi dilimizde bizlere ulaşmaya başlar. Henüz kullanmaya başlamasak dahi şimdiden eşe dosta tavsiye ederim. Bildiğim kadarı ile memleketteki tek bulut sunucu hizmetini veren firma. Sadece sunucu barındırmak için değil, minik siteleri saklamak için de pek evla ev sahibi oluyorlar. Üstelik bu ara bir kampanyaları var ki sormayın gitsin :) Kaşla göz arasında başka bir firmada bulunan sitenizi kendi sunucularına aktarıyorlar. Dört farklı sitemizi nasıl aktardılar ne zaman kurdular şaştık kaldık. Üstelik veritabanları ve uygulamaları olan siteler bunlar. Efenim özetle ziyadesi ile memnun kaldık. Şiddetle tavsiye olunur.

Bir kaç gündür bizimle ilgilenen tüm TurHost çalışanlarına teşekkürlerimi sunuyor, başarılarının daim olmasını diliyorum.

Bir yıl sonraki yazıda görüşmek dileği ile efenim :)

Aradan dört gün geçmesine rağmen başka bir şaşkınlık yaşamış durumdayım. Turhusttan gelen bir mesajı aynen aktarıyorum:
“Ofis internet ba�lant�s�ndaki sorun nedeni ile kurulum gecikti.

Aksakl�k i�in �z�r dileriz." 
Henüz sistemi tam olarak dilimize çeviremediklerini belirtmiştim. Fakat bu mesaj beni şok etti. Ürperdim diyebiliriz :) An itibari ile bizim için önemli siteleri aktarmayı bir süre daha erteliyorum. Bu arada dürüstlükleri ve gecikme için özürleri takdire değer. Memleketin en pahalılarından ve arkasındaki devasa holdinge bağlı kurumlar ile yaşadığımız dertlerin yanında bunlar devede kulak kalıyor :) Bir de sürekli örümcekler alan var ki sormayın gitsin. En son dumanla haberleştik kendileri ile :) 

Bulut Sunucu Türkiye’de is a post from: Erkan Sahan

Fikir hırsızı...

Bak sen şu hırsızlara :) Bir başıma yemek yiyorum. Evde bir şeyler yapmaya üşendim. Sokak arasında küçük bir balıkçıya oturdum. Televizyondaki saçmalık ilgimi çekmeyince yan masadaki konuşmaya takıldım :) Ne var? Sen dinlemiyorsun sanki yan masada olanı biteni. Tamam, çok etik bir davranış olmadığını kabul ediyorum ama ben kepçe kulakları olan ve işine gelince çok uzaktaki konuşmaları hatta fısıltıları bile duyabilen biriyim :) Masa da hararetli bir proje konuşuluyor. Mecra internet :) yurdum insanına yeni bir meziyet eklendi. Eskiden sadece reklamdan ve futboldan anlarlardı. Unutmadan, bir de memleketi idare ederiz biz itina ile :) Bak bana verecekler ülkeyi cennet yapmıyor muyum buraları… Kabul etmek gerek arada ben de keserim böylesi ahkâmlar :) o kadar şarabı içtikten sonra daha neler anlatırım ben bile bilmiyorum. Konuyu dağıtmayalım bu sitede artık şarap yazmayacağım demiştim :) Ne diyordum? Bana verecekler ülkeyi… Hep isteriz biz. Lotodan para çıkacak, totodan köşeyi döneceğiz, ülkeyi verecekler elime bak gör o zaman… Bu reklam böyle olmaz, şöyle olmalıydı! Başka bir şey yapmayız :) Oluversin, yapıvereyim, fikir buldum! Bak bak bak :) Fikir buldun demek! Aferin sana, aklın başında anlaşılan :) Düşünme özelliğini henüz kaybetmedin. Kafayı yemiş bu adam diyebilirsin ama kafandaki serbest çağrışımları yazıya dökmeye kalktığında yazacak bunca şeyi nereden buluyorum inan ben de bilmiyorum. Dolayısı ile ne dersen de sen :) Ben yazmaya devam edeyim gölge etme. Şimdi balıkçıya dönelim. İki genç konuşuyor… Yaşlandım! Yaşlandıııım! Genç diyorum yahu insanlara :) Neyse efenim, iki genç konuşuyor. Fikir bulmuşlar. İkisinin de fikirleri var. Bakıyorum kendimi görüyorum yan masada. Ben sürekli fikir bulurum. Fikirlerim hiç bitmez, hepsi beni refaha ulaştırır. Özel jetlerimi alır dünyayı gezerim. Fikirlerin para etmediğini anlamak için epey örselenmem gerekti elbette. Öyle hemen ikna edemiyorsunuz kendiniz. Gençlerden biri dert etmiş kendine. Şöyle cümleler geliyor kulağıma, geliyor demek terbiyesizlik olur :) Alenen dinliyorum yan masayı :)

Fikrimi çalarlar!
Önce yapalım sonra sunalım!
Sunarsak kabul etmezler, başkası sunmuş gibi yaparlar.
Fikri tescil ettirsek nasıl olur?
Yapmak için para lazım.
Lazım…
Çok güzel fikir ama bak şimdi ziyaretçiler oluşturacak her şeyi, biz bir şey yapmayacağız!
Kontrol etmek gerek en azından…
Sansür yok, zaten sansürsüz olduğu için farklı fikir…

Şimdi gönül ister ki otur yanlarına tanış, konuş, dinle… Elden gelecek bir yardım varsa esirgeme… Olmuyor böyle… Bana zamanında kimler neler anlattı, neleri izah etti :) Hepsi mantıksız geldi. Karşımda durup fikirlerini de savunamadılar. Birçoğu sıkışınca “işte öyle, vaktini gelince anlarsın, biz de geçtik bu yollardan” gibi söylemler ile gözümden düştü gitti. Dolayısı ile kimsenin konuşması bir işime yaramadı. Ben eşeklik edip dinlemediğimden filan değil :) Uygun bulmadığımdan, mantıklı gelmediğinden ve burnumun dikine gitmeyi sevdiğimden :) Şimdi bu iki heyecanlı arkadaşa vakit ayırmakta istemiyorum. Yemeğimde bitmiş evime doğru yola çıkayım.

Fikrin çalınması… Ne kadar önemli, ortada bir fikir var ve çalınmasından korkulacak kadar sıra dışı, beklenmedik… Daha önce hiçbir faninin aklının ucundan bile geçmemiş. Öyle ya, aslında kaşık yok ve her yer sanal objeler ile dolu… Bizleri yöneten bilgisayarın şifresini bulduk! Kimseye söylemeyelim çalmasınlar. Yakın zamanda yağlı boya bir tabloya bakıyoruz. Bana kalırsa tuhaf bir çalışma hatta yazık etmişler bunca malzemeyi. Bunu ben de yaparım ne var bunda diyorum :) İşin üstadı bir arkadaşım şak cevabı yapıştırıyor. Yapsaydın o zaman!

Yapsaydım! Evet, ben yapsaydım altına da imzamı atsaydım. Fikrinin çalınmasından korkan fikrini bir yerden araklamıştır zaten. Belki farkında değildir ama her yeni fikir mevcutların sayesinde ortaya çıkar. Belki çoktan çıkmıştır ve hatta birisi altına imzasınız atmıştır bile.

Fikirle, proje arasında büyük fark vardır. Fikir hayalinizde yapmayı düşündüğünüz şeylerdir. Proje bu fikirlerin tamamlanmış ve bitmiş halidir. Fikrini çalabilirler. Eğer fikrini çalıp bunu projelendirip tamama erdirirlerse koş o insanları tebrik et. Bunu ben de düşünmüştüm ama fikrimi çalacaklar diye beynimin en ücra köşesine hapsetmiş ve unutmuştum. Gerçekleştiğini görmek beni mutlu etti diyip sarıl boyunlarına.

Efenim özetle fikrim çalınacak diye korkmaya gerek yok. Alenen fikirlerinizi paylaşabilirsiniz. Bir projeye başlamadan fikirlerinizi sunmanızın, hayallerinizi paylaşmanın sakıncası yoktur. Karşınızdaki siz olmadan bu fikirler ile bir yerlere gidebiliyorsa zaten siz olsanız da olmasanız da bu insanlar oraya ulaşacaktır. Sizinle veya bir başkası ile fark etmez. Nereye gideceğini bilen birisi oraya mutlaka varacaktır. Varacağın yeri bilmiyorsan adres sormanın da bir anlamı bulunmuyor :)

Şimdi toparlayalım. Hani şu son paragrafta anlattığım, sen ve fikirlerin olmadan bir yerlere varacak insanlar var ya :) İşte onlardan olduğunda fikirlerini kimseden saklamamayı öğrenirsin. Onlardan birini bulduğunda sen de anlayacaksın zaten :) Eğer karşındaki de anlarsa eldeki fikrin projeye dönüşmesi ve proje haline gelmese iş değildir :) Üstelik en keyifli olan gerçek, bu insanları bulmak gibi bir zorunluluğumuz olmamasıdır. Kimseyi bulmasanız da her fikrinizi projelendirebilirsiniz :)

Şimdi gidip fikirlerinizi nasıl proje haline getirirsiniz onun planlarını yapın. Plan yapmazsanız “Neden olmuyor? Neden ben?” ve daha türlü cevapsız cümleyi kurar durursunuz :)

İlerleyen günlerde fikirler nasıl projelendirilir üzerine de ahkâm kesmeye devam edeceğim :)

Fikrimi çalarlar! is a post from: Erkan Sahan

Folyo kaplı olabilirim ama harika ses çıkartırım :)

Bak giriş cümlesi bile bulamadım yazacak. Öylece kaldım ama anlatmam lazım. Öncelikle bu yazıda yer alan fotoğrafları dikkatlice incelemeni rica ediyorum. Sen ne görüyorsun? Bunu yapan ne düşünerek yapmış? Birinin bir şey görmesini istemiş mi? İstememiş mi? Bilemiyorum… Muhtemelen genç bir insan… Henüz gözlerindeki parıltı yok olmamış, zevzek toplum tarafından şimdilik hayallerine gem vurulmamış… Halen kendisi ile barışık ve var olmanın keyfini çıkartıyor :) Hep şarap hep yemek, hem proje hep iş olacak değil ya :) Arada bir daldan dala atlamak keyfi de benim sonuçta :) Site benim güzel insan :) Benim, ben yaptım, benim sayemde! Ne kadar zamandır bunları içinden gelerek söylemedin, gerçekten hissetmedin bir düşün bakalım. Seni bilmem ama ben de böyle bir motor yapıp kimseyi umursamadan İstanbul sokaklarında fink atmak isterdim. Plakası var mı? Trafiğe çıkmaya uygun mu? Hepsi bir yana diğer insanlar tarafından türlü şaklabanlıklardan sonra cebimdeki para karşılığı aldığım sürücü belgem var mı? Umursamadan gezmek isterdim. Sabah çok erken bir saatte Beşiktaş sahilinde gördüm motoru :) Nefis bir şey… Markası minik ve güçlü motorlarından dolayı tanıdık gelse de seri üretimde böyle bir model var mı bilemiyorum. Sanırım tamamen el emeği devreye girmiş. Belki de hurda yığınları arasından özenle elenen parçaların bir arası getirilmesi sayesinde ortaya çıkmış. Bildiğim tek şey güzel olduğu… Cesurca olduğu… Kimseyi umursamadan ortaya çıkartılan bir aletin yine kimseyi umursamadan İstanbul sokaklarında gezdirildiği… Gezdirme işinin de bu aletin mucidi tarafından büyük bir keyifle yapıldığına eminim :) Böyle insanların toplumumuzda hızlıca yetişmesi, tez elden ortaya çıkması, sayılarının artması ve bir yığın insanın çocukluk dönemindeki sabaha uyanışını hatırlaması dileği ile efenim…

Hayır, yazıyı bir yere bağlamıyoruz :) Bu aleti her nasılsa yürür hale getiren insanı beceresi ve kendine olan güveni için takdir ediyoruz. Umarım fotoğraflarını izinsiz kullandığım için şikâyetçi olmaz :) Frenleri tutar mı? Gaz verince gider mi? Dur diyince durur mu? Sana ne be insan, Beşiktaş sahiline kadar motorunu getiren insanı ilgilendirir bunlar. Şimdi, dönüp yazının başında bahsettiğim zevzek toplumun fikirlerinin ne olabileceğine bakalım;

- Trafiğe çıkamaz bu araç…
- Birimize zarar verebilir, hemen yasaklanmalı…
- Çevreyi kirletiyor…
- Kanun var bu ülkede!
- Bunu yapan yarın silah yapabilir, toplum için tehdit oluşturuyor, hapsedilmeli!
- Verin cezasını…
- Asacaksın bunlardan birini, hepsi susacak…
- Aman evladım gel sen karışma, serseri onlar…
- Genel geçer kurallara aykırı…
- Topluma olan saygısını yitirmiş…
- Polis yok mu, polissss?

Ben ancak bu kadar üretebildim, zevzek toplum neler üretir siz düşünün :) Sonra bulduklarınızı geçmiş yıllardaki hatıralarınız ile karşılaştırın. Cısss çocuğum, tü kaka evladım, ayıp ayıp, terbiyesiz… Sonrada neden gençliğinizdeki gibi gözlerinizin parlamadığını düşünün :) Bakalım bir yerlere gidecek misiniz?

Tamam, yeter bu kadar dağılın! Şarap yazmaya devam :)

Kim tutar seni! is a post from: Erkan Sahan

7.25 Çengelköy / Arnavutköy Vapuru is a post from: Erkan Sahan

Şahane kürek sistemi...

Yapılır mı bu bana? En iyisinin Concept2 olduğuna inandırmıştım kendimi :) Madem evde kürek çekeceğim en güzeli olsun istemiştim ama bu ne şimdi? Gerçekten bir işe yarıyor mu acaba? Bahçeye iki eski küvet koyup benzer bir sistem yapabilir miyim? İstanbul’da var mı böyle bir yer? Nasıl yani ya nasıl :) Bu soğuk havalarda Haliçte kürek çekmekte imkânsız gibi :)

Indoor Rowing!? Nasıl yani? is a post from: Erkan Sahan

Ayşe mi acaba adı?

Son on yılımda büyük vakit işgal eden bu keyfim üzerine hiç yazmadığımı fark ettim. Ben değil miyim her nargile sohbetinde tarihini anlatan? O zaman yazmak da gerek. Efenim bu nargile güzel bir meret, yıllar evvel başladı tanışıklığımız. Sohbetinden ayrı, dumanından ayrı keyifler aldığım ilkel bir alet. Hindistan’da icat olunmuş. Sanskritçe “narçil” adı verilen bizim Hindistan cevizi dediğimiz güzel meyveden derme çatma usuller ile içilmiş önceleri. Adını “narçil, nakla” denilmesinden dolayı nargile olarak almış bizde. Kimisi şüşe demiş kimisi kabak. Baharat ticareti ile gelmiş doğu kültürüne. İranlının eline geçer de bir cinlik uydurmaz mı? Elin cevizi ile mi uğraşacak? Su kabağından itina ile yapmışlar. Bilirsiniz belki, kiminiz kullanmıştır benim gibi. Antalya’da vardır süs kabakları, türlü icatlar çıkarmıştır yurdum insanı bu kabaktan. Lambasını yapmıştır, şekerliği, maşrapasını… Ben küçüklüğümde annemin köyünde gördüm kullandım. Sapından tutup kafama sıcak su döktüm yıkandım :) Nevşehir’de bir şarap evinde kabaktan mamul maşrapa ile şarap içtim sarhoş oldum. İranlılar da benim sap dediğim yerin tepesini uçurmuşlar. Toprakla sağlamlaştırmışlar bu kesiği bir de su kamışı takmışlar dibine kadar giden. Yanından da bir delik ve bu deliğe takılan uzunca bir su kamışı daha olmuş sana nargile. Nasıl ki Hindistan cevizinin tepesini delip yanından bir kamış çıkartıp püskülleri içmiş insanoğlu İranlılar da böyle bulmuş keyif almanın yolunu. Denedim elbette ikisini de evde yaptım :) Hindistan cevizinin püsküllüsünü bulmak ayrı bir dert, bu püskülün dumanını içmek ayrı. Tadı yok tuzu yok, suyunu iç boşa gitmesin daha evla. Su kabağı kuru olmadığı için benim imalat kabak gibi koktu tabi. Kurutmayı bekleyecek sabrım da olmadığından fabrikasyon nargilelerime geri döndüm :)

Osmanlıya hediye gelmiş bu kabaklar. Sıkıyorsa sen götür padişahın önüne kuru kabağı. Hediye kitabım bile arasta pazarda süslenmeden saraya çıkmadığı bizim memlekette mümkün mü? Bilmeyene anlatmış olayım. Arasta Pazar bugünkü yerinde duruyor. Yani Ayasofya’nın karşısında, Sultanahmet Camii’nin yanı başında… Hani güvercinler uçuşur hediyelik eşya satılır işte orası. Vakti zamanında burada saraya gidecek kumaş da, kitap da süslenirmiş. Kitapların sayfa kenarları giyotinle düzeltilir, Türk usulü cilt yapılır, hikâyesi minyatür sanatı ile sayfalara işlenirmiş. Peki, kuru kabağın başına neler gelmiş? Ser adı verilen gövdesi yerine gümüşten elde yapılmış düzenek kurulmuş. Rivayete göre kabağın sapının görevini bu gümüş parça üstlenirken suyu muhafaza eden kabağın yerini de Polonya’dan gelen kristal bir cam şişe uydurulmuş. Peki ya dumanı çektiğimiz kamış? Onu da ceylan derisinden imal etmişler, güzelce sarmışlar süslemişler. Olmuş bize Osmanlı işi nargile. Buyurun yakalım içelim :) Esrar tüketiminin yaygın olduğu yıllarda pek sevilen bir araç olduğuna hiç şüphem yok :)

Mısır işi, Osmanlı işi, Suriye işi derken havuzlusu kuşlusu, bacalısı, ahşabı, döküm pirinçten camlısı, elektriklisi bile yapılmış meretin :) Mısır çarşısına giderseniz bol çeşidi bir arada görebilirsiniz. Şimdi ne yalan söyleyeyim ben de isterdim haremdekiler nargile hazırlasın Türk Hamamından çıkıp kahvemle nargilemi içeyim. Avrupalı ressamların resmettikleri gibi önümde kocaman bir meyve tabağı çevremde türlü ırkların güzel hatunları eşliğinde nargilemi tüttüreyim. Yeni Türküden nargilemin marpucu gümüştendir gümüşten diye mırıldanayım. Ne oldu? Harem hayalime yeni bir türkü girince şaşırdın mı? Hayal benim değil mi kime ne :)

Af buyurun açıklamadan etmeden, çalışma mantığı tasvir eylemeden ortasından girdim muhabbete. Efenim bu nargile tütün ürünlerini soğuk duman ile tüttürebildiğimiz nadir aletlerdendir. Pipo olsun sigara olsun hepsinde duman bizlere sıcak ulaşır. Nargilede serindir dumanımız. Mekanizma ise basittir. Kömür ile kavrulan tütün önce suya ulaşır nefesimiz sayesinde sonrada marpucumuzdan ağzımıza. Suda süzülür soğur bizde afiyet ile çekeriz içimize. Marpuç dediğim bahçe hortumu gibi bir şeydir. Şişemizde su durur, ser denilen gövde lüleye bağlıdır. Lülede küçük bir bardak gibidir topraktan mamul. İçine tütününüzü doldurur üstüne kor ateşinizi atarsınız. Kömür tütünü kavurur. Marpuçtan derince bir nefes çektin mi başlar sistem işlemeye. Uzun ince borudan duman suya karışır, şişenin üzerindeki hava boşluğuna suyu fokurdatarak ulaşır. Yine serin bir kenarındaki ayrı bir borudan marpuca gelir. Ha gayret geliyor ağzına, doldur dumanı diyaframa :) Renksiz camdan şişesi olan bir nargile ile yakın zamanda Mısırlıların icadı olan şeker kamışından yapılan meyveli tütünleri tüketirseniz ne anlatmaya uğraştığımı gözlerinizle görürsünüz. Görüp anlayan, ben daha anlaşılır yazarım, daha kolay anlatırım diyen olursa hemen gönderin yazınızı. Bunları siler yayınlarız, kimsenin aklını karıştırmayız. Bu basit sistemi karmakarışık göstermemiş oluruz.

Nargile üzerine abartısız iki saat konuşabilen birinin yazısı da böyle oluyor işte. Henüz işin felsefi yönüne ve derin düşünme konusuna hiç girmedik. Hayır, haremde nasıl hazırlandığını anlatmayacağım. Merakı olan bulsun öğrensin. Gelelim işin felsefi boyutuna. Nargilede toprak, hava, su ve ateş bir aradadır. Girmeyelim dimi şimdi bu konuya :) Cem Yılmaz misali aradan biri atlayıp “Tahtaaaaa” der mi? Derse bile yeri var, şimdiki nargilelerde tahta da var mukavva da. Eskiden Akçaağaçtan yapılan marpuç gövdesi artık mukavvadan yapılıyor. Derisi ise iyi bir marpuçta ya kuzudan ya koyundan, dandiğinde türlü uyduruk derimsi şeylerden yapılır. Çok mu paran var? Ceylan derisi bir marpuç bin dolar civarında :) Alırsan gelip bir içimlik kullanmak isterim. İçimde kalmasın ölmeden :)

Adabı vardır nargilenin, en bilineni en çok ihlal edilenidir. Nargile ateşinden sigara yakılmaz! Yakmayın kardeşim. Bazı ülkelerde türlü anlamlara çekilir. Yersiniz küfrü :) Bilinmeyenleri sayalım. Nargile yüksek bir yere konulmaz, tepsisine çay bardağı oturtulmaz. Kül tablası niyetine kullanılmaz. Tömbekiden derin nefes çekilmez. Dumanı insan suratına üflenmez. Dört değişmezi vardır ama günümüzde ne mümkün :) Bunları da sayalım. Köşe, meşe, maşa, Ayşe… Açıklıyorum meraklanma :)

Köşede oturmalısın, şöyle rahat elin kolun serbest.
Meşe kömürü kullanmalısın. Bulursan Fethiye civarında Pırnal adı verilen bodur meşelerin kömüründen ki baş ağrısı yapmasın ateşin hemen geçmesin.
Maşa kullanırsın ki kömüre hükmedebilesin.
Ayşe… Ayşe’de ateş getirir götürür kahve servisi yapar.

Tömbeki nedir diye düşündün mü? Düşünmediysen de düşünen olmuştur anlatalım. Türkiye’de sadece Hatay ve Konya / Ladik civarında yetişen bir tütündür. Aman öyle sigara tütünü sanmayın bunu. Marul gibi kocaman yaprakları vardır ve nikotin oranı sigaraya oranla on kat daha fazladır bu zehrin. Bağımlılığı hiçbir şeye benzemez. Benim gibi bir gecede alkolü, bir gecede sigarayı bırakıp yıllarca içmeyen biri bile altı ayda kurtulamamıştır kendisinden. Ter basar, kaşınırsın, uyuyamazsın. Tömbekili rüyalar görürsün, hüfff diye üflerken dumanı uykundan uyanır rüyaymış dersin :)

Daha fazlasını bir nargile sohbetinde anlatır, türlü hikâyelerle süslerim itina ile :) Cumartesi günü oturmuş nargilemi üflerken İsa’nın memleketinden getirdiği ot çayını içerken yazıp yazacağım bu kadar :) Dostlar geliyormuş palamut almışlar. Palamutla şarap mı içilirmiş? İçilmezmiş rakı içecekmişiz. Bir bardağı kaç kalori onun, o kalorileri yakmak için kaç saat spor yapacağım ben…

Nargile is a post from: Erkan Sahan